Hij komt! Hij komt!

En dan ben je tijdens de Sinterklaastijd niet in Nederland...
Hier in Mainz zijn de winkels vanaf september (enigszins vroeg als je het mij vraagt...) al in de Kerststemming. Maar vooral november en december staan geheel en al in het teken van Weihnachten. Men kent Santa Klaus hier soms wel, maar... geen intocht op tv, geen schimmel te bekennen, in plaats van Zwarte Pieten Knecht Ruprecht, eigenlijk geen cadeautjes (want die brengt de Weihnachtsman met Kerst en als je niet in de Weihnachtsman gelooft, bijvoorbeeld omdat je wat Christelijker bent, dan brengt het Christkind de cadeautjes met Kerst. Er zijn in ieder geval altijd cadeautjes onder de Kerstboom)

Maar wij, als echte Nederlanders, missen Sinterklaas! Dus wat deden we. In november gingen we vanuit Nederland met tassen vol kruidnoten, pepernoten, marsepein en chocoladeletters weer naar Mainz. Op de verschillende werkplekken en de gesprekskring deelden we vrolijk van deze lekkernijen uit (en wezen iedereen er even op dat Sinterklaas natuurlijk veel leuker is dan de Kerstman!). En om het verhaal compleet te maken, we nodigden onze (semi-) Nederlandse vrienden uit om met ons Sinterklaas te vieren!!! Ed als rasechte Nederlander, Benedikt en Peter als Duitsers die Nederland een warm hart toedragen omdat ze er gewoond hebben. Voertaal: Nederlands...
Dus op 4 december aten wij kruidnoten en pepernoten en marsepein en borstplaat... dronken wij chocolademelk... zongen we Sinterklaasliedjes en hadden we een grote juten zak vol met cadeautjes die we door middel van een dobbelspel onderling verdeeld hebben!

Themafeestje!

Op 29 november hadden we een feestje. Ed, de Nederlandse collega van Coen en Sara, een Italiaanse college, vierden hun verjaardag in een zaal van het MPIP. Zoals in de titel genoemd, was het geen gewone verjaardag, waar je gezellig met een stukje taart en een kopje koffie zit bij te praten, of een biertje of een glaasje wijn drinkt, nee... het was een themafeest... En het thema was "film"!

Na even nadenken wisten Coen en ik hoe we zouden gaan... Coen ging als Asterix... en ik als Whoopi Goldberg in Sister Act...

Een tijdje geleden...

Ik ben toch minder goed in deze site bijhouden dan ik had gedacht... sorry... Ik zal wederom proberen het dit keer beter bij te houden....

Iedereen in ieder geval: de beste wensen voor 2009! Of zoals ze hier zeggen: Einen guten Rutsch* ins neuen Jahr!

* Rutsch komt niet van 'glijden' zoals je zal verwachten (we glijden het nieuwe jaar in), maar van het Jiddische Rosh hashanah, Joods Nieuwjaar.

Weekeinden-foto-impressie

Zoals beloofd...
Het laatste weekeind van oktober en de eerste twee weekeinden van november hadden we Nederlands bezoek!! Machteld was de eerste die onze logé was, daarna Corrine, Bastiaan en Tamar (tussendoor, door de weeks, waren ook mijn ouders er nog en hebben we de Duitse Ikea met een bezoek vereerd, Wiesbaden bekeken en gegeten in een restaurant hier in Gonsenheim met een ober die erg leek op Bob de Rooij!) en vervolgens Bertie en Eldert! Erg gezellig allemaal!
Alledrie de weekeinden zijn we de stad in geweest. Met Machteld heb ik alle schoenenwinkels van Mainz bekeken ("neem ik dure of goedkopere laarzen"), de andere twee weken hebben we een tour door de stad gemaakt langs de Sankt Stephan (Chagallramen), de Dom en de Rijn. Natuurlijk moest er tussendoor wel gezeten en gedronken en gegeten worden (oa Kaffee mit Kuchen!).Met Corrine, Bastiaan en Tamar zijn we nog in het bos geweest! Heerlijk met al die herfstblaadjes! Zowel het 1e als het 2e weekeind stond ook in het teken van spelletjes doen (ja Machteld, je bent heel goed....;-) en ook water op z'n kop drinken kunnen we nu!)

Verder spreken de beelden wel voor zich!

Nederlands nieuws

Heel even een stukje Nederlands nieuws tussendoor... (ja ja ik weet het, ik loop achter... ik moet hardnodig verhalen van alle gezellige weekeinden met leuke mensen die hier op bezoek geweest zijn. Het komt. Het komt. Echt! Met foto's. Ik beloof het)

Maar dus het Nederlandse nieuws. Vorige week was ik een week in Nederland. Ik mocht daar voorgaan in de Goede Herder Kerk te Rotterdam-Schiebroek, er was een reünie van mijn middelbare school het Melanchthon College (www.reuniemelanchthonschiebroek.nl), ik heb mijn familie en vrienden weer gezien én... ik heb colloquium gedaan! Sinds 20 november ben ik dus proponent! Ole! Mijn broer maakte vandaag een printscreen van de teletekstpagina die mijn vader doorgaf. Dus hierbij ook een plaatje! (door erop te klikken vergroot het plaatje!)

Johanniskirche

We lijken onze kerk gevonden te hebben!

Na eerst een aantal keren naar de wijkkerk in Gonsenheim geweest te zijn, maar daar geen "klik" te voelen en door niemand aangesproken te zijn, hebben we ons heil in de stad gezocht. De Evangelische St. Johanniskirche is een kerk onder de rook van de grote katholieke Domkerk. Het is een echte stadsgemeente. Ze hebben een mooi orgel, een goede organist en een goede cantorij, een zeer vriendelijke en goede predikante en een Gesprächskreis für Jungerwachsenen. Nadat we een paar keer kerkganger geweest waren, leek het ons toch goed om een manier te vinden om te integreren. Vorige week zijn we voor het eerst naar de gesprekskring geweest. Elf mensen tussen de 19 en de 35 (gokje). Benedikt was ook mee. Het ging over openbaring. We hebben het Deutsch gründlich aangepakt: beginnen bij Genesis en zo doorwerken tot en met het Nieuwe Testament om te kijken wat er in de Bijbel eigenlijk staat over openbaring. Vervolgens gaan we waarschijnlijk door met de kerktraditie, voor we uitkomen bij de vraag of openbaring nu eigenlijk ook nog plaatsvindt en hoe dan (meer onze eigen ervaringen). Het lijkt een leuke groep mensen. Het was leuk om zo bezig te zijn met elkaar. En het was al helemaal leuk dat de zondag erna in de kerk we opeens een stuk meer gezichten kenden!

Afgelopen zondag waren we er overigens met Corrine, Bastiaan en Tamar. Ik ben samen met Tamar (2 jaar) naar de kindernevendienst geweest die elke eerste zondag van de maand is. Erg grappig. Een kind van 2, van 4 en van 9. Eén van de leidsters was een mevrouw die in Winterswijk (mijn vicariaatsplek) gewoond heeft en gedoopt is (in de Jacobskerk)! Zij vond het geweldig dat ze weer Nederlands kon spreken!

Na afloop van de dienst vroeg de dominee me of wij met Kerst in Mainz waren. Ze wilde namelijk een dienst organiseren op Kerstavond voor de studenten die in Mainz bleven, en zocht nu iemand die mee wilde helpen voorbereiden. Ik ben in Nederland (natuurlijk met Kerst), maar dat ze het vroeg vond ik erg leuk.

Kortom, ik denk dat we wel de goede kerk gevonden hebben!!
(overigens: voor meer informatie zie http://www.johannis-mainz.de/joomla/ )

Arbeit...

Max Planck Institut für Polymerforschung
Dit is het gebouw waar Coen werkt. Alleen zit zijn kantoor en labzaal precies aan de andere kant. Coen is nu nog bezig met afronding van de experimenten vanuit het Nano 3D project (het Europese project waar zowel Birmingham als Mainz aan mee doen). Begin november (dat is dus bijna) hoort hij of hij de aangevraagde Humboldt-beurs krijgt. Zo niet, is hij ook al van harte welkom bij een andere groep op het MPI.
(dus we hoeven niet volgende maand alles weer in te pakken omdat we weer terug naar Nederland moeten).

Ik werk ondertussen bij Prime Institut, een onderzoeksbureau. Ik werk op de "automotive"-afdeling. Dit houdt in dat ik artikelen over auto's lees, bestudeer, en verwerk in de computer. Er zijn allerlei klanten (Autofabrikanten e.d.) die graag willen weten hoe hun auto's in de verschillende media naar voren komen. Ik zit in het Nederland/België team, wat betekent dat ik de Nederlandse en Belgische tijdschriften doorpluis. Aangezien ik wel graag in een auto rijd, maar er verder toch weinig mee heb, kunnen jullie wellicht begrijpen dat het voor mij nogal saai werk is... Maar goed, ik verdien wel wat geld, ik kan mijn werktijden indelen zoals ik zelf wil... Daarnaast besteed ik mijn tijd aan het lezen van leuke theologische (en niet-theologische) boeken en artikelen, bellen en internetten met Nederlandse familie en vrienden, boodschappen doen, koken en het huis op orde houden. Tja. Je moet wat... Maar ik mis ergens wel de drukte van weleer en met regelmaat vraag ik me toch af of ik hier nu 10 jaar voor gestudeerd heb... Aan de andere kant, zo'n tussenjaar is ook helemaal niet zo slecht en ik moet gewoon gaan bekijken wat voor een leuke dingen (op intellectueel en muzikaal niveau bijvoorbeeld) ik nog meer kan doen...

Vriend Benedikt vroeg me al of ik op een Blockseminar wat hij gaat geven over Theodicee niet wat kan vertellen over de dubbele predestinatie... "Zij Luthersen" wisten daar niet zoveel van af. Oei. Lastig. Ik wel dan?